توی این دنیای تاریک به جز تو کسی رو ندارم  

که بعد از گریه های شبونم به آغوشش پناه بیارم  

واسه ی قلب شکستم دیگه درمونی نمونده 

خدایا نفرین بر اونکه شادی رو از من ربوده  

چشای خیسم هر شب خیره به عکست روی دیوار 

خسته ام من خسته از سختی روزگار  

دیدی چی شد خنده بر لبهام گناه شد 

دیدی چی شد دلم چون شب سیاه شد  

چشام ابری شدو چون ابر بارید 

قایم شد خورشیدو دیگه نتابید  

شدم تنها و سرگردون و خسته 

چرا درها همه به روم شده بسته  

چطور آروم کنم این قلب زخمی رو   

چطور درمون کنم این درد نفس گیرو  

من تو چشمام دیگه شادی نمیبینم  

توی قلب شکستم به جز درد فراق تو دیگه چیزی نمیبینم  

چرا این قلب بیتابم دیگه آروم نمیگیره 

فضای ابری خونه بدون تو چه دلگیره  

خدایا سهم من چی بود از این دنیا به جز تنهایی و ماتم 

خدایا گناهم مگه چی بود که به این احوال افتادم